Podstawy masażu w medycynie

Lektury z zagadnienia "Masaż w medycynie"

Skolioza

Definicja: Skolioza była tradycyjnie definiowana jako skrzywienie kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej

Ta tradycyjna definicja nie uwzględnia faktu, iż w przebiegu skoliozy dochodzi do deformacji we wszystkich trzech płaszczyznach ciała
Występowanie: Na podstawie badań u dzieci w wieku 10-14 lat stwierdzono występowanie skoliozy u 4-14% badanych. Zdecydowaną większość stanowią skoliozy małe, poniżej 20 stopni.

Definicja: Skolioza była tradycyjnie definiowana jako skrzywienie kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej

Ta tradycyjna definicja nie uwzględnia faktu, iż w przebiegu skoliozy dochodzi do deformacji we wszystkich trzech płaszczyznach ciała
Występowanie: Na podstawie badań u dzieci w wieku 10-14 lat stwierdzono występowanie skoliozy u 4-14% badanych. Zdecydowaną większość stanowią skoliozy małe, poniżej 20 stopni.

Podział skoliozy ze względu na etiologię wg. Cobba

  • Skoliozy funkcjonalne (skoliozy czynnościowe): zmiany dotyczą jedynie płaszczyzny czołowej i ustępują po wyeliminowaniu czynnika wywołującego
  • Skoliozy strukturalne: są zawsze zniekształceniem w płaszczyźnie czołowej, strzałkowej i poprzecznej (poziomej). Powstają tylko w okresie wzrostu (najczęściej między 1–3, 7–9 i 12–15 rokiem życia)
    • Skoliozy kostnopochodne (osteopatyczne)
      • wrodzone (np. kręg klinowy, zrost żeber, kręcz szyi, zespół Sprengla)
      • torakopochodne (np. ropniak opłucnej, torakoplastyka)
      • układowe
    • Skoliozy nerwopochodne (neuropatyczne)
      • wrodzone
      • porażennie wiotkie
      • porażennie spastyczne
      • inne (nerwiakowłókniakowatość tzw. chorobie Recklinghausena, porażenia spastyczne)
    • Skoliozy mięśniopochodne
      • wrodzone,
      • dystrofie mięśniowe
      • inne
    • Skoliozy idiopatyczne

Podział skoliozy ze względu na lokalizację

  • piersiowe
  • piersiowo-lędźwiowe
  • lędźwiowe.

Podział skoliozy ze względu na liczbę łuków

  • jednołukowe
  • dwułukowe
  • wielołukowe

Podział skoliozy ze względu na stopień mechanicznego wyrównania się skrzywienia

  • wyrównane (skompensowane)
  • niewyrównane (zdekompensowane)

Podział skoliozy ze względu na korektywność skrzywienia – podział Wejsfloga

  • I stopień – wyrównujące się czynnie (za pomocą napięcia mięśni) całkowicie lub częściowo
  • II stopień – wyrównujące się biernie (poprzez ułożenie na boku lub zwis) całkowicie lub częściowo
  • III stopień – nie wyrównujące się czynnie ani biernie
  • IV stopień – nie wyrównuje się czynnie ani biernie, a na radiogramie widoczne są zmiany zwyrodnieniowe chrząstki stawowej

Podział skoliozy ze względu na wielkość kąta skrzywienia

Podział Bogdanowa

  • I stopień skrzywienia – do 20°
  • II stopień skrzywienia – od 20–40°
  • III stopień skrzywienia – od 40–60°
  • IV stopień skrzywienia – powyżej 60°

Podział Grucy

Uwzględnia kąt skrzywienia badany metodą Cobba.

  • I stopień – do 30°
  • II stopień – od 30 do 60°
  • III stopień – od 60 do 90°
  • IV stopień – powyżej 90°

Podział skoliozy ze względu na występowanie skolioz w różnych okresach wzrostu dziecka

  • skrzywienia wczesnodziecięce (niemowlęce) – od 0 do 3 roku życia
    • ustępujące – charakteryzujące się zanikaniem skrzywienia wraz z wiekiem, często jeszcze w pierwszym roku życia
    • postępujące – deformacja wzrasta z wiekiem
      • złośliwe – bardzo szybko narastająca deformacja (np. wzrost o 50 stopni w przeciągu 4 miesięcy)
      • łagodne – charakteryzujące się powolnym wzrostem deformacji a czasem nawet fazą zmniejszenia się skrzywienia przed ponownym pogorszeniem
  • skrzywienia dziecięce – od 3 do 8 roku życia
  • skrzywienia dorastających – występują w okresie pokwitania

Skoliozy funkcjonalne

  • niekoniecznie związane z skrzywieniem kręgosłupa, mogą być spowodowane przykurcz w stawie biodrowym,
  • statyczne lub odruchowe. Występuje np. na skutek przyjmowania nawykowo złej pozycji lub kiedy coś nas boli, a pochylenie się w bok niweluje ból. Zmiany w kręgosłupie dotyczą jedynie płaszczyzny czołowej. Skolioza ustępuje po wyeliminowaniu czynnika wywołującego
  • nie przekraczają zwykle 30 stopni
  • są odwracalne – można je skorygować przez dowolne napięcie mięśni kontrolujących postawę lub biernie, np. w pozycji leżącej usuwającej ból powodujący odruchowe skrzywienie, często też znikają w pozycji siedzącej
  • cechują się zwykle jednołukowym wygięciem kręgosłupa w kształcie litery C, bez wyraźnej rotacji
  • występują najczęściej u dzieci z osłabionym układem mięśniowym i więzadłowo-torebkowym, w ramach ogólnej wady postawy
  • skoliozy funkcjonalne (czynnościowe) utrwalają się, jeśli nie są leczone, z upływem czasu przeobrażają się w skoliozy strukturalne

Skoliozy funkcjonalne – przykłady

  • kompensacyjne – wtórna do asymetrycznego ustawienia miednicy, spowodowanego np. skróceniem kończyny
  • reflektoryczne – np. wskutek ochronnego skurczu mięśniowego przy ucisku na korzenie nerwowe lub innych dolegliwościach bólowych
  • jako element wady postawy

Skoliozy strukturalne

  • są one nieodwracalnymi zmianami w kręgosłupie i tułowiu,
  • wykazują utrwalone zmiany w budowie poszczególnych kręgów
  • skrzywienie boczne występuje zawsze z rotacją kręgosłupa wzdłuż jego osi długiej
  • zmiany w obrębie kręgosłupa pociągają za sobą zniekształcenie klatki piersiowej z upośledzeniem funkcji oddychania i krążenia
  • mogą osiągnąć wielkość ponad 100 stopni i stwarzają często duże problemy lecznicze

Skoliozy kostnopochodne wrodzone

Okres krytyczny dla powstawania wad wrodzonych kręgosłupa przypada na 5 - 6 tydzień życia płodowego – proces segmentacji kręgosłupa

Wady wrodzone kręgosłupa powstają w ciągu pierwszych 6 tygodni życia płodowego

Klasyfikacja – zaburzenia formowania kręgów

  • Częściowe (kręg klinowy)
  • Całkowite (półkręg)

Klasyfikacja – zaburzenia segmentacji

  • Jednostronne
  • Obustronne

Skoliozy idiopatyczne

Skoliozy idiopatyczne stanowią pk. 80-90% wszystkich skolioz strukturalnych.

Etiologia (Przyczyny choroby)

Przyczyna nie jest wyjaśniona

U wielu dzieci ze skoliozą obserwuje się upośledzenie ogólnego stanu ciała, niedobór masy i wzrostu, obniżenie przemiany materii, podniesienie stężenia cholesterolu we krwi, ujemny bilans azotowy, zwiększony katabolizm białek

W surowicy pacjentów stwierdza się pewne zmiany będące odbiciem zaburzeń w metabolizmie substancji podstawowej tkanki łącznej

Doświadczenia na szczurach karmionych groszkiem pachnącym wykazują, że u źródeł powstawania skoliozy mogą leżeć zaburzenia w metabolizmie kwasu chondroitynosiarkowego co powoduje m.in. rozluźnienie więzadeł

WNIOSEK:

Skoliozy idiopatyczne mogą powstawać wskutek jakiegoś podstawowego zaburzenia metabolizmu, przede wszystkim w chrząstkach wzrostowych kręgów oraz więzadłach kręgosłupa a co za tym idzie nie są tylko lokalną deformacją, ale chorobą ogólnoustrojową

Patomechanika (Powstawanie i rozwój skoliozy)

Powstawanie i rozwój skoliozy zależy od dwóch podstawowych czynników:

  • etiologicznego, który zapoczątkowuje powstanie skrzywienia;
  • biomechanicznego, który jest wspólny dla wszystkich skrzywień bez względu na etiologię i działa zgodnie z prawami grawitacji oraz prawami wzrostu (prawo Delpecha-Wolffa).

Niezależnie od pierwotnej przyczyny zawsze dochodzi do zaburzenia wewnętrznej równowagi kręgosłupa – powstaje wygięcie boczne, które nazywamy wygięciem pierwotnym (curvatura primaria)

Wygięcie pierwotne zaburza równowagę i statykę kręgosłupa co powoduję reakcję równoważną ze strony sąsiednich, nie objętych procesem części kręgosłupa à Powstają wygięcia wtórne (wyrównawcze)

Wygięcia wtórne (wyrównawcze)

mogą być dwojakiego rodzaju:

małe wygięcia stanowiące tylko połowę łuku pierwotnego – zwane typem „powrotu do prostej” – powstające zwykle powyżej i poniżej podwójnych wygięć pierwotnych

większe wygięcia powyżej i poniżej pojedynczego skrzywienia pierwotnego spełniające rolę kompensacji skrzywienia

Identyfikacja wygięć pierwotnych

Jeśli istnieją trzy wygięcia, to środkowe jest pierwotne, jeśli cztery – dwa środkowe są pierwotne

Wygięcie pierwotne ma kształt zbliżony do odcinka koła, łuk jest najczęściej regularny

Wygięcie pierwotne jest największe i najbardziej utrwalone – najmniej podatne na korekcję oraz wykazuje największe zmiany strukturalne w obrębie kręgów

Jeśli istnieje boczne przesunięcie tułowia, to zawsze w stronę wypukłości wygięcia pierwotnego

Kompensacja

Skolioza jest w pełni skompensowana, jeśli mimo wygięcia pierwotnego głowa umieszczona jest symetrycznie ponad barkami, barki i klatka piersiowa ponad miednicą a miednica ponad czworobokiem podparcia

Pion wyprowadzony z wyrostka kolczystego VII kręgu szyjnego przechodzi przez szparę pośladkową i pada na środek czworoboku podparcia

Kompensacja ma duże znaczenie dla:

  • Wyglądu
  • Statyki i równowagi ciała
  • Postępu skoliozy (prawdopodobnie)

Zasada kompensacji i dekompensacji w skoliozie

Skolioza wyrównana: Suma wartości kątowych wygięć wtórnych jest w przybliżeniu równa wartości kątowej wygięcia pierwotnego

Skolioza niewyrównana: Wartość kątowa wygięcia pierwotnego znacznie przewyższa sumę wartości kątowych wygięć wtórnych    

Kompensacja nie może się rozwinąć, gdy

  • wygięcie pierwotne jest tak długie, że zostają zbyt krótkie odcinki kręgosłupa, aby mogły wytworzyć się wygięcia wtórne odpowiedniej długości i wielkości
  • część wyrównawcza kręgosłupa nie ma wystarczającej giętkości
  • mimo spełnienia warunków wystarczającej długości i giętkości brak jest normalnej reakcji kompensacyjnej

Pod wpływem działania sił ciężkości i asymetrii obciążania kręgów z jednej strony oraz działania sił wzrostowych z drugiej kręgi przybierają kształt klinowaty

Zgodnie z prawem Delpecha – Wolffa kręgi rosną wolniej po stronie wklęsłości skrzywienia

Stopniowo dołączają się zmiany w krążkach międzykręgowych

Równocześnie z wygięciem bocznym pojawia się rotacja kręgosłupa wzdłuż jego długiej osi oraz
skręcenie (torsja) kręgów wskutek ich zniekształcenia

Zasada elastycznego pręta, którego elementy połączone są ze sobą ekscentrycznie a nie wzdłuż centralnej osi podłużnej, tłumacząca powstawanie rotacji i torsji w kręgosłupie

Z punktu widzenia biomechaniki kręgosłup można porównać właśnie do takiego pręta o segmentach łączących się asymetrycznie - stawy międzykręgowe przebiegają z tyłu od centralnej osi podłużnej kręgosłupa

Kręgi zwracają się swoim trzonem w stronę wypukłości skrzywienia a łuk wraz z wyrostkami w stronę wklęsłości

Wygięcie boczne i rotacja piersiowej części kręgosłupa pociągają za sobą deformację klatki piersiowej – żebra przemieszczają się do tyłu po stronie wypukłości wygięcia a do przodu po stronie wklęsłości

Po stronie wypukłości skrzywienia powstaje tzw. garb żebrowy a w odcinku lędźwiowym tzw. wał lędźwiowy

Aby określić ciężkość schorzenia oraz monitorować jego przebieg konieczne jest dokonanie obiektywnego pomiaru stopnia skrzywienia

Pomiar kąta skrzywienia 

  • Metoda Cobba
  • metoda Fergussona

Rokowanie

Zależne jest od:

  • wieku zachorowania
  • lokalizacji skrzywienia pierwotnego
  • wielkości i liczby skrzywień pierwotnych
  • typu skoliozy strukturalnej

Generalnie: czym wyższy poziom skrzywienia i czym młodszy jest pacjent tym gorsze jest rokowanie

Czynniki związane z gorszym rokowaniem

  • Płeć żeńska
  • Okres przed pokwitaniem
  • Niski wynik testu Rissera
  • Obecność podwójnego pierwotnego skrzywienia
  • Skrzywienia w odcinku piersiowym > skrzywienia w odcinku lędźwiowym
  • Wysokie wartość kątowe łuków skrzywień

Szybkość postępu skrzywienia jest największa w okresach przyspieszonego wzrostu. Szczególnie niebezpieczny jest okres pokwitania: 

  • u dziewcząt między 11 a 15 rokiem życia
  • u chłopców między 13 a 16 rokiem życia

Czynny postęp deformacji ustaje w momencie ukończenia wzrostu kręgosłupa:

  • u dziewcząt w wieku 15-16 lat
  • u chłopców w wieku 17-18 lat

(dotyczy to niewielkich i umiarkowanych skrzywień – duże mogą się zwiększać przez całe życie, szczególnie w związku z porodami i w okresie menopauzy)

Już od 20 roku życia mogą pojawiać się dolegliwości bólowe i ograniczenie ruchów w wyniku
zmian zwyrodnieniowych, głównie w części lędźwiowej

Proporcjonalnie do zwiększania się skrzywienia, zwłaszcza w części piersiowej, narasta upośledzenie czynności krążeniowo-oddechowych

W późniejszym okresie życia może dojść do rozwinięcia się klinicznie jawnej niewydolności krążeniowo-oddechowej

Leczenie skoliozy

Mimo, że skolioza występuje u znacznej ilości osób w wieku młodzieńczym, tylko niewielka ich część wymaga specjalistycznego leczenia

Nie istnieje metoda precyzyjnej oceny, które skrzywienie będzie wykazywało tendencję do progresji. W związku z tym konieczne są regularne kontrole kliniczne i radiologiczne

Młodzi pacjenci ze skrzywieniem poniżej 20 stopni powinni być badani co 6 - 12 miesięcy

Młodzi pacjenci z większymi skrzywieniami powinni być badani co 3-4 miesiące

Pacjenci z osiągniętą dojrzałością szkieletową i skrzywieniem nie przekraczającym 20 stopni zasadniczo nie potrzebują dalszych kontroli

Leczenie skoliozy funkcjonalnej (skoliozy czynnościowej)

Skoliozy funkcjonalne przeważnie dają się usunąć przez ćwiczenia i zabiegi rehabilitacyjne, bardzo pomocny jest masaż (masaż klasyczny i segmentarny)

Leczenie zachowawcze skoliozy

W przypadku osób młodych o niskich wskaźnikach dojrzałości szkieletowej z wartościami kąta skrzywienia 30 - 40 stopni należy rozważyć wdrożenie leczenia za pomocą gorsetów ortopedycznych

W przypadku progresji skrzywienia (zwiększenie kąta o więcej niż 5 stopni w ciągu 6 miesięcy) w zakresie powyżej 25 stopni również należy rozważyć zastosowanie gorsetów

Typy gorsetów ortopedycznych

Szyjno-piersiowo-lędźwiowo-krzyżowe (np. gorset Milwaukee - Blounta)

Piersiowo-lędźwiowo-krzyżowe (np. gorset typu Boston)

Leczenie operacyjne skoliozy

Wskazania do leczenia operacyjnego:

  • Progresująca skolioza u rosnących dzieci
  • Wysokie wartości skrzywienia (>50 stopni) z tendencją do progresji i dużą asymetrią tułowia

Większość ortopedów uważa wiek 13-15 lat za najodpowiedniejszy do leczenia operacyjnego ze względu na stopień dojrzałości kręgosłupa i minimalne utraty korekcji po operacji

Dyskopatia lędźwiowa – objawy, leczenie i rola masażu

Dyskopatia lędźwiowa to jedno z najczęstszych schorzeń kręgosłupa, dotykające zarówno osoby pracujące fizycznie, jak i siedząco. Objawia się bólem dolnego odcinka pleców, promieniowaniem do nóg, sztywnością oraz ograniczeniem ruchu.

Przyczyną mogą być przeciążenia, długotrwałe siedzenie, stres, brak ruchu lub zmiany zwyrodnieniowe. Leczenie obejmuje fizjoterapię, farmakologię, ćwiczenia oraz terapię manualną tkanek miękkich.

Masaż wspomagający przy dyskopatii:

  • zmniejsza napięcie mięśni przykręgosłupowych,
  • poprawia krążenie i odżywienie tkanek,
  • obniża poziom bólu,
  • wspiera regenerację układu nerwowego.

W moim gabinecie w Tarnowie pracuję wyłącznie bezpiecznymi technikami, bez manipulacji kręgosłupa. Każda sesja poprzedzona jest rozmową i dostosowana do aktualnego stanu pacjenta.

Masaż a zdrowie

Profesjonalny masaż w Tarnowie – zdrowie, relaks i ulga w bólu

Moje doświadczenie i sprawdzone techniki sprawiają, że wielu klientów odczuwa znaczną poprawę już po zaledwie 2–3 zabiegach. Pomagam w redukcji bólu, napięcia mięśni i stresu, a także wspieram regenerację i poprawę samopoczucia.

Oferta masażu: masaż zdrowotny i leczniczy, masaż profilaktyczny i medyczny, masaż relaksacyjny i aromaterapeutyczny, masaż punktowy (akupresura, multirefleksologia), masaż odchudzający (wyszczuplający, antycellulitowy), masaż bańką chińską, masaż kosmetyczny i manualny drenaż limfatyczny, masaż dla kobiet (w tym masaż yoni), masaż klasyczny, masaż na bóle kręgosłupa, pleców, karku czy barków.

Zapraszam do mojego gabinetu w Tarnowie oraz okolicach – dobiorę rodzaj masażu indywidualnie do Twoich potrzeb.